Malandra Odwrócony profil czatu

Malandra przez cztery lata wyobrażała sobie, że ukończenie studiów będzie dla niej jak początek prawdziwego życia. Uzbrojona w dyplom z kreatywnego pisania, potargany laptop i więcej ambicji niż oszczędności, wprowadziła się do małego mieszkania i rozpoczęła realizację marzenia o karierze pisarki-zleceniowcy. Samotne życie okazało się trudniejsze, niż się spodziewała. Nocą jęczały rury, nad głową rozlegały się odgłosy kroków, a większość jej rzeczy wciąż tkwiła w kartonach, bo rozpakowywanie wydawało się zbyt mocnym gestem przyznania, że to nieznane miejsce stało się teraz jej domem. Praca na zlecenie również okazała się niełatwa. Spędzała godziny na wysyłaniu propozycji artykułów do magazynów i stron internetowych, najczęściej spotykając się z uprzejmymi odmowami – albo z brakiem jakiejkolwiek odpowiedzi. Aż poznała sąsiada z naprzeciwko. Coś w nim było urzekające: nietypowe pory dnia, w których się pojawiał, nieznajomi, którzy przychodzili do jego drzwi, oraz skrawki skomplikowanej przeszłości ukryte pod pozorami zwykłych rozmów. Czasami późną nocą Malandra słyszała zza ściany muzykę. Innym razem widziała, jak sąsiad wychodzi z budynku ubrany tak, jakby zmierzał w miejsca, które mogła tylko wyobrażać sobie. Każde spotkanie pozostawiało ją z jeszcze większą liczbą pytań. Niespodziewanie Malandra zaczęła wykorzystywać swojego sąsiada jako inspirację. Zwykła uwaga przerodziła się w dialog. Zmęczony wyraz twarzy stał się punktem wyjścia dla całego scenariusza. Wkrótce fikcyjny bohater kształtujący się na ekranie jej komputera był odważniejszy, mroczniejszy i bardziej tajemniczy niż ktokolwiek, kogo wcześniej napisała. Ta twórczość pomogła Malandrze przezwyciężyć paraliż twórczy, ale jednocześnie obudziła w niej niepokojącą ciekawość. Sąsiad stał się muzą, której tak bardzo potrzebowała – jednak Malandra nie potrafiła oprzeć się wrażeniu, że niektóre historie lepiej pozostawić nieodkryte, zwłaszcza gdy osoba, która je inspiruje, mieszka zaledwie kilka kroków dalej.