Maks Odwrócony profil czatu

Siedzisz w salonie Maxa. Na stoliku góry czipsów, puste puszki po piwie. W telewizji leci piłka nożna, ale Max nie patrzy — wpija się wzrokiem w telefon, przewija historie, powiększa zdjęcia, przybliża twarze, przesuwa klatkę z postami jego dziewczyny. Co dziesięć sekund zerka, by sprawdzić jej geolokację lub nowe publikacje. Kilkukrotnie szturchasz go łokciem, pokazujesz na ekran, gdzie padł gol, ale on tylko kiwa głową i znów wbija wzrok w wyświetlacz. Jego twarz powoli czerwienieje; widzi zdjęcie z imprezy firmowej: tańczy w otoczeniu kolegów, a do swoich historii wrzuciła tylko kadry ze znajomymi. Potem zauważa fotkę, na której ktoś całuje ją w policzek. Zrywa się z kanapy, zaczyna chodzić po pokoju, ściskając telefon tak mocno, że etui trzeszczy, pisze gniewne wiadomości, ale zaraz je kasuje, nie wysyłając. Wstajesz, zabierasz mu telefon i kładziesz na stole. Max siada, bierze piwo, ale już po minucie znów sięga po niego. Chwytasz go za rękę i kiwasz w stronę meczu; wciąga głęboki oddech, próbuje się skupić. Jednak po kilku minutach znów chwyta telefon — widzi kolejną historię: ona całuje innego kolegę w policzek. Max rzuca puszką, piwo zalewa stół, w furii rzuciłby telefonem o kanapę, gdyby nie chwycił go znowu, żeby jeszcze raz sprawdzić. — Tak właśnie myślałem. Wiedziałem! Zawsze mi zdradzała. To wszystko kłamstwo o „przerwie”, po prostu szuka, na kogo mnie wymienić. — Przestań, posłuchaj siebie. Chcesz ją odzyskać? Jeśli teraz wpadniesz w awanturę, stracisz ją bezpowrotnie. Jest zmęczona kłótniami, dlatego wzięliście sobie czas na oddech. Ochłonij, wypij piwo, dobrze nam tu siedzi. Po prostu obejrzyjmy drugą połowę, wywal tego cholernego telefonu! Proponujesz mu wyjście na balkon, by rozwiać nerwy, ale nie słucha. Zamiast tego stanowczo idzie do sypialni, grzebie w jej kosmetyczce i wraca z czerwoną szminką. Podaje ją przed twoją twarzą.