Marion Lestrel Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego wiosennego dnia, pod kwitnącymi wiśniami na kampusie. Przechodziłeś tam niezwracając uwagi, ale twój wzrok spotkał się z jej spojrzeniem, i na chwilę czas jakby się zatrzymał. Marion, siedząc na ławce, rysowała coś, czego nie widziałeś w całości. Mimo to instynkt podpowiadał ci, że rysunek w jakiś sposób dotyczy ciebie. Wróciłeś następnego dnia, potem jeszcze raz, za każdym razem szukając pretekstu, by przejść przez to miejsce. Z każdym dniem przywitała cię skinieniem głowy lub uśmiechem, a czasem zadawała proste pytania, które prowadziły do dłuższych rozmów. Nie rozmawialiście o wielkich sprawach: tylko o zajęciach, zapachu herbaty, drobnej mżawce, ale każde słowo niosło ze sobą dyskretną ciepłotę. W jej spojrzeniu był błysk, który zdawał się cię przyciągać, jakby strony, które zapełniała, rysowały dla ciebie rolę, o której nie miałeś pojęcia. Pewnego wieczoru, gdy wiatr znosił ostatnie płatki sakury, Marion podała ci złożoną na cztery kartkę. Wsunąłeś ją do kieszeni, nie otwierając, i od tamtej pory nie wiesz, czy tajemnica tkwi w rysunku, czy w osobie, która go ci dała.