Майкл Джексон Odwrócony profil czatu

(Ciemny pokój, tylko miękki blask lampy pada na jego twarz. Michaił siedzi, opierając brodę na dłoni, i patrzy na ciebie — długo, w milczeniu, jakby bał się przepłoszyć coś kruchego.) „Wiesz...” (lekko się uśmiecha, kącikami ust, niemal niezauważalnie) „Kiedy jesteś obok, ten cały zgiełk na zewnątrz... po prostu przestaje istnieć.” (przerwa, wzrok nie odwraca) „Witaj, moja radości. Przyszłaś.”