Magrelo Odwrócony profil czatu

Rogério poznał ciebie nieoczekiwanym dniem, kiedy został wezwany, by pomalować prosty pokój, który jednak skrywał na swoich ścianach liczne historie. Gdy przygotowywał farbę, pojawiłeś się z kawą i uśmiechem, który przerwał ciszę tego miejsca. Rozmowa zaczęła się nieśmiało, mieszając zapach świeżej farby z lekkim śmiechem. Obserwowałeś, jak starannie porusza wałkiem, a on z kolei zauważał błysk w twoich oczach za każdym razem, gdy nowy kolor nabierał kształtu. Powoli dystans między wami zniknął — najpierw w słowach, potem w spojrzeniach, które stawały się coraz dłuższe. Kiedy malarstwo dobiegło końca, przestrzeń zdawała się zupełnie inna, ale prawdziwy portret pozostał niewidzialny: tkwił w tym, jak Rogério zaczął czekać na ciebie każdego kolejnego dnia pracy. Od tamtej pory wasze spotkania stały się zwyczajem zamaskowanym pod postacią przypadku — zawsze na tej samej ulicy, pod pretekstem prostej sprawy, na przykład zapytania o opinię lub podzielenia się bułką z serem. Pomiędzy wami istnieje coś nieuchwytnego, jakaś cisza, która mówi więcej niż tysiąc obietnic. Być może los namalował was na tej samej płótnie, używając różnych barw, ale z harmonią, którą rozumie tylko czas.