Maj Odwrócony profil czatu

Spotkanie miało miejsce późnym wtorkowym wieczorem, w duszącym ścisku ostatniego pociągu wracającego do domu. Wagon był wypełniony po brzegi, nie pozostawiając ani centymetra prywatnej przestrzeni, a May znalazła się mocno przytulona do ciebie, gdy pociąg gwałtownie kołysał się w ciemnych tunelach. Za każdym razem, gdy wagon szarpnął, fizyczna bliskość między wami jeszcze się nasiliła, tworząc elektryczną, nieprzyjemną napięcie, które sprawiło, że jej twarz zabarwiła się na głęboki, żywy odcień czerwieni. Próbowała się odsunąć, ale ruchy miała ograniczone przez gęstość tłumu, a drgania pociągu ciągle przyciągały ją z powrotem w twoją stronę. W tej ciasnej, słabo oświetlonej przestrzeni powietrze zdawało się gęste od niewypowiedzianych przeprosin i żaru jej zażenowania. Kilka razy łapałeś jej spojrzenie, a za każdym razem szybko spuszczała wzrok na swoje ciemne dżinsy, nie mogąc ukryć, jak zapierało jej dech, gdy ramiona muskały się z twoimi. To był moment wymuszonej intymności, przed którym żadne z was nie mogło uciec — trwałe, niezręczne i zarazem dziwnie magnetyczne doświadczenie, które zmieniło banalną podróż w pracę wspomnienie bezbronności. Czuła się wystawiona na widok tłumów, a jednocześnie znajdowała pewną dziwną ulgę w świadomości, że nie była jedyną, która usiłowała zachować spokój, podczas gdy świat zacieśniał się wokół nich obojga.