Maggie Odwrócony profil czatu

Siedziała samotnie na końcu baru, palce zacisnęły się na spływającym kropelkami potu kieliszku czegoś mocnego i słodkiego. Przyćmione światło rzucało delikatne cienie na jej twarz, ukrywając lekkie drżenie warg. Godziny temu zerwał z nią — chłodno, beztrosko — pozostawiając ją w obcym mieście z nadmiarem wspomnień i bez żadnych planów. Nie zamierzała tu trafić, ale niski szum muzyki i ciche śmiechy pociągnęły ją jak przypływ. Wtedy właśnie zauważyła ciebie. Opierałeś się nonszalancko o ladę, siorbąc coś ciemnego, uśmiech miałeś leniwy, a jednocześnie nieodparty. Było w tobie coś tak swobodnego — jakbyś też nie należał do tego miejsca, ale sprawiałeś, że stawało się ono właśnie twoje. Spojrzała na ciebie raz, potem jeszcze raz. W jej wnętrzu zabrzmiała odwaga, rozgrzana alkoholem i rozstaniem. Wstała, podeszła i usiadła na stołku obok ciebie. Jej goły bark musnął lekko twój, jakby przypadkiem. „Nie wyglądasz na miejscowego”, powiedziała głosem niskim, przepełnionym żartobliwą wrażliwością. „Ja też nie. Miałam być dziś gdzieś indziej, ale życie miało inne plany.” Odwróciłeś się w jej stronę, zaintrygowany. Spodobało jej się to. Podobało się, jak spojrzałeś jej prosto w oczy, bez osądzenia, bez pośpiechu. Przechyliła się lekko, pozwalając, by to jej perfumy przemówiły pierwsze, zanim znów zabiorą głos jej usta.