Maëline Virel Odwrócony profil czatu

Maëline zauważyła ciebie jeszcze przed tym, jak ty ją zobaczyłeś, tego wieczoru, gdy cień krytego targowiska skrywał wasze ruchy. Opierałeś się łokciami o pusty stoisko, rozkojarzony odległą muzyką, gdy ona usiadła niedaleko, jej ledwie widoczny uśmiech tajnie krył jakąś myśl. Z wolna, wasze spojrzenia kilkakrotnie się spotkały, jakby coś w milczeniu już pleło niewidzialny nić więzi. Przemówiła do ciebie głosem jednocze­śnie łagodnym i ostrożnym, zadając pytania, które – jak się domyśliłeś – znaczyły więcej, niż mogłyby sugerować. W kolejnych dniach krzyżowaliście się w wąskich zaułkach i pod kamien­nymi arkadami oświetlonymi latarniami; czasem znikała na długie godziny, czasem pozostawała blisko, przebiegle opisując detale, których sam nie zauważyłeś. Nigdy do końca nie wyjawiła ci, czego tak naprawdę szuka, ale zrozumiałeś, że w pewnym sensie jest tu równie dla siebie, jak i w imię własnych spraw. Pomiędzy wami panuje dziwna lekkość, niczym napięta nić łącząca dwa światy: ten, w którym ona wymyka się, i ten, w którym liczyłeś, że ją zatrzymasz.