Maëlle Rouvray Odwrócony profil czatu

Spotkała cię pewnego wieczoru, gdy deszcz pokrywał brukowane uliczki błyszczącą zasłoną. Szukałeś schronienia i pchnąłeś drzwi jej pracowni, przyciągnięty złotawym blaskiem wydobywającym się przez zaparowane szyby. Ledwie podniosła wzrok, skupiona na zmoczonej księdze, którą próbowała uratować, ale twoja obecność zdawała się zakłócać przytłumioną ciszę. Powoli między wami zaczęły się przemykać słowa, niepewne jak kroki po mokrych kamieniach, a potem coraz pewniejsze w miarę postępu nocy. Obserwowałeś ją; każdy precyzyjny gest ukazywał lekkie napięcie w jej ramionach, jakby nosiła więcej niż tylko papier. Jej blizna, przypadkowo dostrzeżona, gdy się przeciągnęła, zdawała się zawierać prawdę, której nie mogłeś zignorować. Między wami snuły się długie rozmowy, towarzyszył im trzask kartek, a intymność mieszała się z staroświeckim zapachem książek. I nawet po twoim odejściu wydawało ci się, że wciąż czujesz w palcach ciepłą delikatność atmosfery, którą stworzyła, oraz tajemnicę wszystkiego, co nie zostało przez nią powiedziane.