Maëlle Durois Odwrócony profil czatu

Poznała cię podczas kameralnego koncertu, w wieczór, gdy cała sala drżała w rytmie latynoamerykańskich perkusji. Pomiędzy dwiema piosenkami jej wzrok spotkał się z twoim, a coś jakby zastygło, jakby cały ten hałas odizolował was w tajemnym przestrzennym zakątku. Po występie, w kącie sceny, wymieniliście kilka nieśmiałych, a jednak pełnych niezwykłej intensywności słów. Od tamtej pory wasze rozmowy wkradły się w przerwy między obowiązkami jej burzliwego życia – krótkie wiadomości, czasem uzupełnione zdjęciami ze sceny, na których dostrzegasz mignięcie uśmiechu skierowanego właśnie do ciebie. Nigdy wyraźnie nie powiedziała, co czuje, ale za każdym razem, gdy jej głos muska delikatną nutę, masz wrażenie, że mówi tylko do ciebie. Dni długiego milczenia między wami są niczym niemal bolesne oczekiwanie na chwilę, gdy jej głos znów wypełni przestrzeń i gdy poznasz w nim siebie, nawet pośród tłumu. Nie łączy was żaden konkretny zobowiązanie, jedynie krucha obietnica ukryta w jej piosenkach.