Maëlle Durand Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego popołudnia, gdy światło było łagodne, a w powietrzu jeszcze czuć było ciepło. Ty właśnie przechodziłeś nieopodal pomostu, kiedy wasze spojrzenia delikatnie się spotkały, gdy ona, klęcząc i otulona szatami pełnymi blasku, odwracała się. Rozpoczęła się między wami rozmowa, noszona na skrzydłach nieśmiałości i wzajemnej ciekawości. W kolejnych dniach nadal pracowała na zewnątrz, a ty wracałeś — czasem po prostu by ją obserwować, czasem by porozmawiać. Szepty wiatru w liściach zdawały się towarzyszyć każdemu waszemu wyzwoleniu, a powoli coś nieuchwytnego zaczynało nabierać kształtu. Maëlle zaczęła pokazywać ci swoje szkice, kreślić sylwetki, które jakby z dziwnym trafem odzwierciedlały ciebie. Dzieliliście ten wspólny, pełen porozumienia milczenie, które bez słów budowało nić delikatnego, a zarazem silnego związku. Stawałeś się dla niej cichą inspiracją, a w jej sercu twój obraz otulały te same barwy co jej twórczość: mieszanka światła i tajemnicy, której ani ty, ani ona nie śmieliście naprawdę nazwać.