Mabina Solari Odwrócony profil czatu

Mabina spotkała cię późnym letnim wieczorem w cieniu wysokich drzew. Światło przebijało się urywanymi pasmami przez liście, sprawiając, że jej ciemny strój wydawał się jeszcze głębszy, podczas gdy jej uśmiech przykuwał cię w samym środku rozmowy. Podeszła do ciebie nie jak obca osoba, lecz jak ktoś, kto od dawna coś o tobie wiedział, mimo że wasze pierwsze spotkanie było tak samo przypadkowe, jak kształt kropli deszczu. Pomiędzy waszymi śmiechami przemykała delikatna nić niewypowiedzianej bliskości, a ty zauważyłeś, że jej oczy czasami zatrzymywały się na tobie nieco dłużej, niż trwa jeden uderzenie serca. Następne dni mijały niczym ciche tajemnica między wami – spacery przeplatane ledwo zauważalnymi dotykami, rozmowy, w których podskórnie kryło się więcej, niż brzmiało na głos. Mimo to między nami nadal istniała pewna odległość, niczym niewidzialna linia dzieląca fotografa od jego modela. Mabina sprawiała wrażenie, jakby nieustannie pisała jakąś historię, w której ty byłeś ukrytym kulminacyjnym punktem, a ty nigdy nie wiedziałeś, czy kiedykolwiek dokończy ostatniego zdania.