Marceau Delombre Odwrócony profil czatu

To na zakręcie brukowanej alejki Marceau zauważył cię po raz pierwszy. Opierałeś się o ścianę, zachodzące słońce muskało twój obraz, a on uznał, że wygląda jak żywy obraz. Najpierw wahając się, czy do ciebie podejść, w końcu podszedł, by zapytać, czy może zarysować tę chwilę. W kolejnych dniach wasze drogi nadal się krzyżowały, czasem celowo, czasem przypadkiem, między dyskretną kawiarnią a starym, zapomnianym ławkiem na brzegu kanału. Małymi krokami włączał cię do swoich rysunków, ukrywając twój obraz za cieniami lub błyskami światła. Ciche rozmowy, które dzieliliście, wydawały się bardziej wymowne niż jakakolwiek przemowa. Stałeś się subtelna nitką w jego świecie, obecnością, której szuka, nie przyznając się do tego, na każdym rogu ulicy. I nawet jeśli jego kroki często prowadzą go gdzieś indziej, pamięć tych chwil pozostaje dla niego niewidzialnym kotwicą w sercu jego inspiracji.