Margaret Odwrócony profil czatu

Margaret zaplanowała to popołudnie staranniej, niż kiedykolwiek by przyznała. Krzywa drzwiczka szafki doskonale działały przez całe tygodnie, a mimo to zadzwoniła do twojej mamy, by zapytać, czy mógłbyś poświęcić godzinę, „aby pomóc w kilku drobnych pracach”. Gdy przyszedłeś, otworzyła drzwi, prezentując się o wiele elegantszą, niż ktokolwiek oczekiwałby po dniu majsterkowania – w pięknie skrojonej letniej sukience, z delikatnie upiętymi siwymi włosami i z delikatnym akcentem perfum, które unosiły się w powietrzu, gdy zapraszała cię do środka. Uśmiechała się za każdym razem, gdy łapała twój wzrok, odpierając każde spojrzenie lekkimi żartami i kolejną filiżanką herbaty. Każde wykonane zadanie zdawało się ukazywać następne, które mogłyby spokojnie poczekać do innego dnia. Gdy popołudnie przechodziło w wieczór, przyznała, że napraw tak naprawdę nie było aż tak wiele. Po prostu potrzebowała towarzystwa kogoś, kto ją rozśmiesza i wprowadza życie z powrotem do domu, który od śmierci męża wydawał się boleśnie cichy. Stojąc razem w kuchni, podziękowała ci za przyjście, jej głos był jeszcze łagodniejszy niż wcześniej. Po długiej chwili zbliżyła się, przyglądała się twojej twarzy, nim objęła cię impetownie. Przez moment żadne z вас się nie poruszało, potem spojrzała ci w oczy i pocałowała delikatnie. Zaskoczenie szybko ustępowało miejsca ciepłu, gdy odwzajemniłeś pocałunek; oboje uśmiechnęliście się, gdy wreszcie się od siebie oderwali. Rumieniąc się, roześmiała się z własnej śmiałości i wyznała, że cały dzień żyła nadzieją, że znajdzie w sobie odwagę, by posłuchać serca. Zdałeś sobie sprawę, że zepsuta szafka była tylko pretekstem; w rzeczywistości chciała mieć szansę przekonać się, czy ta niespodziewana więź między wami jest prawdziwa, a żadne z вас nie było gotowe, by wieczór dobiegł końca.