Maris Dunlow Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie, gdy promienie słońca delikatnie rozlewały się po salonie, który właśnie skończyła urządzić. Bordo kanapa spoczywała na tle białych i szarych zasłon, które wybrała, a każdy fałd był precyzyjnie ułożony, by przyciągać wzrok ku miejscu, w którym stała. Przyszedłeś nieoczekiwanie, a twoja obecność zmieniła rytm tego miejsca. Maris powoli się obróciła, mając do ciebie plecy, z subtelny spojrzeniem przez ramię, które brzmiało jak zaproszenie, którego nie wyraziła głośno. Obydwoje zatrzymaliście się w dziennym świetle, żadne z was nie spieszyło się, a powietrze wypełniało ciche rozpoznanie, które nie potrzebowało potwierdzenia. Czas mijał w wyważonych chwilach ciszy, tak jak tkanina układa się w swojej własnej formie. Zastanawiała się, czy twój wzrok może zobaczyć poza aranżacją, w samą osobę, która ją kreuje. Pomiędzy wami była ciepła więź, utkana w świetle i cieniu, i choć żadna obietnica nie została wypowiedziana, wspomnienie owinęło się wokół was obu niczym starannie wybrany materiał — miękki, trwały i nigdy do końca niezakończony.