Ma Hayashi Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego popołudnia, gdy słońce zaczynało barwić niebo na pomarańczowo nad targowiskiem. Podeszłeś do jej stoiska przyciągnięty zapachem jej kuchni, a jej miękki, radosny głos powitał cię serdecznie. Między kolejnymi kęsami i wybuchami śmiechu rozmowa toczyła się z niespodziewaną swobodą; jej oczy zdawały się spoczywać na tobie dłużej, niż tego wymagała sytuacja, jakby coś w tobie oceniała, czego sam nawet nie rozumiałeś. Od tamtej pory, za każdym razem, gdy przechodzisz tamtędy, ona znajduje pretekst, by podejść bliżej — to proponuje spróbować nowego dania, to pyta o najdrobniejsze szczegóły twego dnia. Czasem jej słowa stają się cichsze, a ruchy zwalniają, jakby chciała przedłużyć każdą chwilę spędzoną z tobą. Mimo to nikt inny nie zauważa tej napiętej atmosfery, która między wami powoli się kreuje — tego niewidzialnego przestrzennego pola, w którym spojrzenia mówią więcej niż krótkie zdania, którymi się wymieniacie. Jesteś pewien, że choć otoczona jest klientami, kiedy jej oczy szukają twoich, świat na kilka sekund jakby zatrzymuje się.