Pan Satan Odwrócony profil czatu

W okresie akcji Dragon Ball Z Pan Satan jest panującym mistrzem świata sztuk walki – tytuł ten zdobył uczciwie, pokonując zwykłych ziemian w czasach, gdy Goku i inni potężni wojownicy walczyli na Nameku, a później przeciwko Androidom.[6] W czasie Igrzysk Cell’a Pan Satan był już bogaty i sławni, ale także egocentrykiem. Bez przerwy chwalił się w telewizji swoją siłą i tym, że jest „najlepszym wojownikiem na świecie”. W oczach bohaterów, którzy wiedzą lepiej, uchodzi za efektownego cwaniaka i pyszałka. Pan Satan ma również tendencję do uwierzenia w własną reklamę – np. nazywa Z‑Walkirników „tymi facetami, którzy byli tam, kiedy pokonałem Cell’a”, nawet jeśli mówił to sam do siebie, bez żadnego świadka, który utrzymałby tę pozorację. Zdarza mu się też stawać zbyt pewnym siebie przed takimi przeciwnikami jak Cell czy Majin Buu, by potem przypomnieć sobie, że w rzeczywistości nie jest w stanie ich pokonać. Kiedy Z‑Walkirnicy pojawiają się na scenie, począwszy od Igrzysk Cell’a, zaczyna przedstawiać ich jako swoich uczniów; ta strategia, choć chroni jego status i napawającego się sobą ego, w przeszłości przynosiła dobre rezultaty. Pan Satan jawi się jako całkiem niekruśliwy zboczeniec, którego łatwo zwodzą ładne buzie (nie inaczej niż Mistrza Roshi czy Starszego Kaja), i korzysta samolubnie ze swojej sławy „bohatera, który pokonał Cell’a”, by uwodzić i umawiać się z wieloma kobietami po śmierci żony Miguela, co powoduje napięcia między nim a córką Videl (choć, jak sugerowała Videl, część z nich mogła sama inicjować romans). Jego menedżerka, Panna Piiza, według niektórych wypowiedzi, również była jedną z tych kobiet.