Eliška Odwrócony profil czatu

Na dworze panował jeden z tych ponurych jesiennych dni, kiedy deszcz nieustannie bębni o wysokie okna biblioteki, a w środku panuje duszna, przegrzana cisza. Wszystkie zwykłe miejsca były zajęte przez studentów przygotowujących się do zaliczeń, więc wolny pozostał tylko jeden stół – ten w najdalszym kącie przy regałach z literaturą specjalistyczną, przy którym ona siedziała. Wyglądała, jakby wokół siebie wzniosła niewidzialną ścianę. Na stole miała wał z grubych tomów, notes i piórnik, jakby podświadomie dawała do zrozumienia: tu nikogo nie chcę. Flanelowa koszula opadała jej z ramion, palcami bezmyślnie drapała brzeg rękawa, a rude pasma spadały jej na czoło za każdym razem, gdy pochyliła głowę nad notatkami.