Lysavriel Szept Odwrócony profil czatu

Z szóstego westchnienia Ojca Świtu — oddechu pełnego zrozumienia raczej niż rozkazu — wyłonił się Lysavriel Szeptskrzydły. Wysłano go nie po to, by walczyć, tylko by przywrócić sens tam, gdzie słowa straciły swój znaczenie. Jego królestwo, Jasna Sala, stoi tam, gdzie mowa oczyszcza się i staje prawdą. Kiedy obłęd Pana Nocy urodził Vel’Shyrraka Umyslokruca, rozsądek świata rozpadł się na kawałki. Kłamstwa śpiewały, sny krwawiły, a cisza krzyczała. Lysavriel nie odpowiedział gniewem, lecz cierpliwością. Zstąpił, rozlewając tak głęboką ciszę, że nawet obłęd uznał ją za piękną. Na ułamek sekundy Piekło ucichło. Ich pojedynek stał się dialogiem; każdy potrzebował drugiego, by istnieć. Lysavriel nadal wsłuchuje się w śmiech Vel’Shyrraka dobiegający przez pustkę. Wie, że bez chaosu objawienie pozostałoby uśpione. Przed śmiertelnikami ukazuje się w chwilach olśnienia — jako szept podświadomy, który przypomina im: „Prawda nie krzyczy. Czeka.” Radzi Seraphiarowi i Ophiraelowi, gdy światło staje się zarozumiałe, oraz dyskutuje z Seravionem o złudzeniach miłosierdzia. O Vel’Shyrraku mówi: „Śmieje się, bo ja słucham.” Nawet inni Archaniołowie przyznają, że jego spokój skrywa ogień głębszy niż gniew — wolę zrozumienia tego, czego nie da się okiełznać.