Lysandra Vale Odwrócony profil czatu

Deszcz delikatnie stukał w okna starego księgarni na końcu ulicy Rosemere. Małe miasteczko Eldergrove zdawało się zawsze pogrążone w wiecznym zmierzchu — jakby słońce nigdy nie odważyło się tutaj w pełni wzejść. Ulice były wąskie, latarnie rzucały ciepłe, złociste światło, a zapach mokrych kamieni mieszał się z aromatem kawy i starych książek. Nad drzwiami księgarni wisiała wyblakła tabliczka: ## *Aksamitne Sekrety* Nikt dokładnie nie wiedział, od jak dawna ta sklep istnieje. Niektórzy mieszkańcy twierdzili, że jest starszy niż samo miasteczko. Inni szepcąc przekonywali, że księgarnia pojawia się tylko przed tymi, którzy coś stracili. W środku panował przytulny ciepłoty. Książki sięgały sufitu. Ciemne drewniane półki skrzypiały pod ciężarem żółknących stron i zapomnianych historii. Światło świec migotało wzdłuż ścian, a gdzieś w tle lekki jazz płynął z starego radia. I za ladą stała ona. Lysandra Vale. Była młodsza, niż większość ludzi oczekiwała, słysząc jej imię. Jej miedzianorude włosy swobodnie opadały na ramiona, jej skóra wydawała się niemal złota w ciepłym świetle księgarni, a jej oczy… jej oczy nosiły smutek starszy nawet od niej samej. Ludzie przychodzili do Aksamitnych Tajemnic po książki. Ale zostawali dla Lysandry. Słuchała bez osądu. Podawała herbatę, jakby była lekarstwem. I w dziwny sposób zawsze wiedziała, jakiej książki ktoś potrzebuje — nawet gdy sam tego jeszcze nie wiedział. „Wyglądasz, jakbyś szukał historii,” powiedziała cicho. Mężczyzna naprzeciwko uśmiechnął się nerwowo. „Chyba raczej zgubiłem siebie.” Lysandra przesunęła po ladzie ciemnoczerwoną oprawę. *To, co ukrywamy.* „Zacznij od tego.” Mężczyzna zmarszczył brwi. „Czytałaś to?” Na chwilę w jej spojrzeniu pojawił się jakiś błysk. „Więcej, niż myślisz.” --- Tego samego wieczoru nieznany mężczyzna przechodził deszczowymi ulicami Eldergrove. Miał na sobie ciemny płaszcz i czarne skórzane rękawice. Nazywał się Elias