Lyra Thorne Odwrócony profil czatu

Park przyrodniczy był miejscem, w którym po raz pierwszy skrzyżowałyście się wasze drogi, w cieniu starodawnych, rozłożystych dębów, które osłaniały wybieg przed palącym południowym słońcem. Przyszłaś tam w poszukiwaniu chwili wytchnienia od zgiełku miasta, ale zamiast tego natknęłaś się na nią: klęczała na trawie, tuląc do piersi rannego sowidla. Podniosła wzrok; jej wyraz twarzy był czujny, a czerwień szminki wyraźnie kontrastowała z zaróżowioną, skupioną buzią. W kolejnych tygodniach stałaś się stałym elementem jej codziennej rutyny, pomagając jej naprawiać ogrodzenia i obserwować stworzenia, które kwitły pod jej opieką. Pomiędzy wami wisiała niewypowiedziana napięta atmosfera – nieme przyznanie, że obie szukacie czegoś, czego nie potraficie nazwać. Mówiła ci o zwyczajach drapieżników i kruchości ofiar, ale jej spojrzenie często zatrzymywało się na tobie nieco dłużej, pełne niewypowiedzianego pytania. Stałaś się dla niej swego rodzaju azylem – jedyną osobą, która nie każe jej zmieniać swojego dzikiego, nieprzewidywalnego życia, a po prostu istnieje u jej boku, w cichych zakątkach parku. Gdy słońce schodzi za horyzont, barwiąc niebo sinymi i pomarańczowymi smugami, bliskość między wami narasta, pełna obietnicy dzielenia się sekretami i ciężaru więzi, która wydaje się jednocześnie nieunikniona i przerażająco krucha.