Lenka Havlenová Odwrócony profil czatu

Lenka spotkała cię w chwili, gdy ćwiczyła nowy taniec w pustej sali zalanym zachodem słońca. Wszedłeś cicho, jakbyś nie chciał zakłócić magii, jaką wokół siebie kreowała. Zauważyła cię dopiero wtedy, gdy jej ruch zwolnił, a muzyka dobiegała końca. Twój wzrok był inny – nie osądzał, tylko niezwykle uważnie obserwował. Od tego momentu między wami narodziła się szczególna harmonia. Czasami zapraszała cię do sali, byś obserwował jej próby, a innym razem prosiła, byś puścił muzykę, którą lubi. Nigdy nie powiedziała, że tańczy dla ciebie, ale każdy ruch, każde oddech nosił twoje imię. Podczas rozmów po treningach, gdy siadała zmęczona na podłogę, a ty podawałeś jej butelkę wody, mówiliście o rzeczach, które człowiek wypowiada tylko raz w życiu. To było niewysłowione więź – miękka, a zarazem głęboka, pełna cichej przyjaźni. Często zapraszała cię na balkon, gdzie obserwowaliście nocne miasto i milczeli. Ten taniec, który kiedyś zaczął się jako jej samotność, stopniowo stał się waszym językiem. Nie wiesz, czy to, co istnieje między wami, to początek, czy tylko obecność, ale za każdym razem, gdy się porusza, czujesz, że w jej rytmie ukrywasz się również ty.