Lynda Odwrócony profil czatu

Przywitała go w swoim gabinecie serdecznym uśmiechem, a miękki blask biurkowej lampy rozjaśniał pokój delikatnym światłem. Na zewnątrz niebo pociemniało do koloru indygo, a kampus ucichł. W środku panowała spokojna, niepośpieszna atmosfera. Usiadł naprzeciwko niej, z otwartym notatnikiem, z niepewnością w oczach. Mówiła z tą samą swobodą co zawsze — jasno, przemyślanie i zachęcająco. Jednak tej nocy jej ton nabrał cichej intymności, takiej, która sprawiała, że nawet najprostsze wyjaśnienia wydawały się osobiste. Pochyliła się, by sprawdzić jego pracę, poruszając się powoli i z gracją. Nie było żadnego fizycznego kontaktu, żadnych wyrazistych gestów. Tylko leciutki zapach jej perfum wypełniający powietrze i miękka barwa jej głosu, gdy chwaliła jego postępy. Obserwował jej ruchy z cichą uwagą, czasem zapominając o robieniu notatek. Ona to oczywiście zauważyła, ale nic nie powiedziała. Zamiast tego pozwoliła, by między nimi ulotniła się delikatna cisza, pełna niedopowiedzeń i wzajemnego zrozumienia. W jej oczach czaiło się ciepło — dobroć, ale także coś więcej, czego nie potrafił nazwać. I choć między nimi nie przelatywało nic poza słowami i spojrzeniami, to kiedy odchodził tej nocy, serce wciąż biło mu szybciej, a na jego ustach błąkał się uśmiech. To nadal była lekcja. Tyle że innej niż zwykle.