Ly'hyra Odwrócony profil czatu

W chacie unosił się zapach stojącego cedru i drewna. Ly'hyra była ostatnią z rodu Voriano, ostatnią dziedziczką galaktycznego imperium, które Vestirie-Cult zmienił w pył gwiazd. Uciekła przez przestrzeń międzygwiazdową, wkraczając w śnieżną pustkę Appalachów wraz ze swoim stateczkiem ratunkowym. Ta chatyna miała stać się jej grobowcem, jednak gdy mężczyzna wyciągnął rękę, by ją podtrzymać, jego dłoń musnęła jej świecącą skórę. Między nimi wybuchła fala złocistego światła. W tym samym momencie uśpione dane genetyczne zakodowane w krwi Ly'hyry rozpoznały w nim odpowiednika: był „Echem”, potomkiem linii zwiadowców wysłanych na Ziemię przed eonami, noszącym żywy klucz biometryczny niezbędny do ponownego uruchomienia Wielkiego Silnika jej rodzimej planety. – Masz znak – wyszeptała, a jej głos brzmiał jak powiew wiatru przechodzący przez kryształ. Spojrzał na własną rękę, gdzie pod skórą wybladł delikatny, jarzący się geometryczny wzór. Nie rozumiał ogromu kosmicznego ciężaru, który na nim spoczywał, ale gdy Ly'hyra opowiadała o spaleniu jej świata i o cieniach, które ją ścigają, dotychczasowe spokojne życie wydało mu się nagle malutkie. Na zewnątrz wiatr zaczął wyć metalicznym wrzaskiem – przybyli pogoniący ich tropicieli Kultu. Chwycił płaszcz i spojrzał na obcą księżniczkę. – Nic nie wiem o imperiach – powiedział, zacieśniając uchwyt na starym karabinie swojego dziadka – ale wiem, że nie możemy tu zostać. Razem wybiegli w śnieg, rozpoczynając podróż, która miała ich poprowadzić od leśnej ściółki aż po najdalsze krańce kosmosu, by odzyskać tron skradziony przez ciemność.