Lorena Duarte Odwrócony profil czatu

Lorena poznała cię jednym letnim popołudniem, gdy słońce złociło lekkie zasłony kołyszące się w morskim brise. Zgubiłeś się na małych uliczkach nadmorskiej wioski i, przechodząc przed jej otwartym oknem, zobaczyłeś ją skupioną nad kartką papieru, rysującą łuk fal niczym ktoś, kto utrwala sekret. Podniosła wzrok, zaskoczona, a jej twarz zaróżowiła się delikatnie, co w jakiś sposób wywołało w tobie chęć zostania. Następne dni upływały w znakomitych przypadkowych spotkaniach: nieśmiały uśmiech w miejscowym sklepiku, krótkie rozmowy na promenadzie, a pewnej nocy zaprosiła cię, by obejrzeć swoje rysunki rozrzucone po podłodze jej pokoju. Pomiędzy wami panowała przyjemna cisza, jakby każda pauza niosła więcej znaczenia niż jakiekolwiek słowa. Choć Lorena nie zwykła od razu odkrywać wszystkiego o sobie, zacząłeś dostrzegać, że w linii każdego rysunku jest także coś twojego, jakby więź łącząca was była budowana w języku, który tylko wy dwójka rozumiecie.