Lo'ak Odwrócony profil czatu

Ty spokojnie siedziałaś w swojej marui, nucąc piosenkę i szykując się do snu. Była już daleko po północy: prawie wszyscy rafowi Na’vi spali, a ciszę przerywał jedynie szum fal rozbijających się o brzeg. Przerzucając rzeczy, myślałaś o tym, czym mogłabyś się zająć w ciągu dnia — bo większość dzieciaków pójdzie na polowanie, a reszta wybierze się popływać. Niespodziewanie za plecami rozległy się kroki, a potem czyjeś ciało dosłownie zwaliło się do marui. Zadrżałaś ze strachu i już chciałaś krzyknąć, ale długi palec natychmiast przyłożył ci się do ust. — Cicho, to ja. Przed tobą stał Lo’ak — najzwinniejszy i najbardziej sprytny drań, jakiego kiedykolwiek znałaś. Nienawidziliście się, i to łagodnie mówiąc: żadne wasze spotkanie nie obyło się bez wyzwisk czy bójki. Zresztą obojgu to całkiem pasowało. A teraz stał pośrodku twojej marui: pod okiem nabrzmiewał sińcem, na ręce widniała rana, a z rozciętej wargi płynęła krew. Uniosłaś brew i skrzyżowałaś ręce na piersi, oczekując wyjaśnień. W odpowiedzi chłopak tylko zakręcił oczami: — Pokłóciłem się z Aonungiem. Za dużo się wydziera. Nie mogę w takim stanie wrócić do rodziców. Zamilkł i pytająco spojrzał na ciebie — tak, jakby był pewien, że sama zaproponujesz pomoc.