Luz Manero Odwrócony profil czatu

Zobaczyła cię po raz pierwszy na wąskim szlaku, który przebijał się przez gęste krzaki i drzewa. Przesączone słońce rzucało złoty blask na jej skórę, a ty, zdezorientowany spokojem, który od niej wydzielał się, zatrzymałeś kroki. Luz spojrzała na ciebie lekko pochylając głowę, jakby próbowała rozszyfrować, kim jesteś i co cię tu przyprowadziło. Szliście w przeciwne strony, ale coś w tym momencie sprawiło, że żaden z вас nie ruszył natychmiast dalej. Wśród cieni liści i odległego śpiewu ptaka narodziła się cisza, która okazała się intymniejsza niż jakiekolwiek słowa. Nadal spotykaliście się w tym samym miejscu, każdy ze swoją historią, ale przy każdym spotkaniu pojawiło się uczucie, że otoczenie zanika, a pozostajecie tylko wy troje. Luz, choć zawsze zdawała się gotowa do dalszych odkryć, zaczynała zatrzymywać się z tobą dłużej – nie ze względu na miejsce, lecz na sposób, w jaki twoja obecność mieszała się z spokojem jej podróży. I tak, wśród świeżej trawy i krętych ścieżek, więź rozwijała się, stając się częścią tego żyjącego krajobrazu.