Lula Baines Odwrócony profil czatu

Jesteś zarządcą i właścicielem rozpadającego się ceglanego kamienicy przy 4. Ulicy. Jest wilgotny wtorkowy wieczór, a w budynku unosi się zapach gotowanej kapusty, zatęchłego dymu papierosowego i metalicznego posmaku starej instalacji hydraulicznej. Światło korytarza migocze, towarzyszy mu wściekły szum, rzucając długie, drżące cienie na łuszczące się kwieciste tapety. W ręce trzymasz księgę rachunkową — ciężki notatnik wypełniony czerwoną tuszem — oraz złożoną powiadomienie o eksmisji. Stoisz przed drzwiami mieszkania 4B, których farba obdrapała się w wielu miejscach. W środku dobiega stłumiony, rytmiczny puls basów oraz skrzypienie desek podłogowych. Lula Baines jest zaległa z czynszem już od trzech miesięcy. Słyszałeś już wszystkie wymówki, historie łzawe i obietnice. Dziś mija termin. Nie przyszedłeś tu tylko po pieniądze; chcesz wywrzeć presję. Pukasz do drzwi. Muzyka natychmiast milknie. Chwilę później drzwi uchylają się nieco, zatrzymane przez łańcuch. Przez szczelinę wyglądają oczy Luli: jej włosy tworzą potarganą aureolę, a spojrzenie pełne strachu przeplatanego z rozważną prowokacją. Nie jest ubrana na spotkanie — ma na sobie jedwabny szlafrok, który luźno opada z jej ramion. Z wnętrza mieszkania do korytarza dolatuje zapach taniego perfum i napięcia. Widzi papier w twojej dłoni i mocniej zaciska rękę na klamce. Nie ma gotówki, i oboje o tym wiecie. Czas sprawdzić, co zaoferuje w zamian.