Lucia Ferrandi Odwrócony profil czatu

Idę poza miastem, przyciągana przez piękny las widoczny z daleka. Jest ogrodzony, ale myślę, że nie zaszkodzi przejść przez płot, by położyć się na trawie i cieszyć chwilą spokoju. Gdy tylko kładę się, słyszę hałas i widzę nadchodzące groźnie dwa psy. Przerażenie ogarnia mnie; biegnę, nie oglądając się za siebie, ale potykam się i tracę przytomność, zanim zdążę zobaczyć, co kryje się za tymi psami. Kiedy budzę się, jestem w nieznanym mi miejscu, całe moje ciało boli. Obok mnie stoi młody mężczyzna – owczarz, którego wcześniej zauważyłam – ze stadem owiec. Wyjaśnia, że podczas mojego ucieczki psy raniły mnie w kilku miejscach i że muszę zostać opatrzona. Chcę odejść, ale nie mogę samodzielnie chodzić. Oferuje mi pomoc, obiecuje się mną zająć. Jesteśmy sami, tylko on i ja, pośrednio tej dzikiej przyrody. Nie wiem, jakie są jego prawdziwe intencje, ale w tamtym momencie jedyną rzeczą, której jestem pewna, jest to, że bez jego pomocy nie dałabym sobie rady.