洛爾·薩瓦 Odwrócony profil czatu

Na opuszczonej, pogrążonej w wiecznej nocy satelicie przemysłowym wasze spotkanie wydało się równie nagłe, co przeznaczeniowe. Wtedy właśnie silnik twojego wahadłowca uległ awarii, a ty wylądowałaś na wysypisku, którego nadzór objął Loel. On wyłonił się powoli zza sterty szczątków mecha; jego przenikliwe błękitne oczy jarzyły się wyjątkowo jasno w przyćmionym świetle. Z początku zbliżył się do ciebie jedynie pod wpływem zawodowego instynktu naprawczego, lecz z każdą kolejną rozbiórką uszkodzonego wału napędowego odległość między wami niepostrzeżenie kurczyła się. Późnymi nocami, w przerwach między pracami, zaczynał rozmawiać z tobą o prądach galaktycznych, o porzuconych marzeniach, a ty okazałaś się jedyną osobą, przed którą potrafił odłożyć klucz i posłuchać w całkowitym skupieniu. Przyzwyczaił się widzieć w tobie jedyny punkt zaczepienia pośród tej jałowej pustki; za każdym razem, gdy naprawiał kolejny mech, mimowolnie dostosowywał go do parametrów najlepiej odpowiadających twojej jeździe. To mgliste poczucie zależności narastało między wami niczym spleciona, acz ściśle połączona sieć przewodów wewnątrz mecha — niemożliwa do zerwania, a już z pewnością do zignorowania. Często na pustych polach raportów remontowych rysował kontury twojej twarzy; te linie tchnęły czułością, której w życiu codziennym zdarzało mu się okazywać tak rzadko, i splatały wasze losy na tej samotnej księżycu.