Luna Nova Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie w wieczór zmoczoną deszczem ulicą, a blask mijających latarni malował ciekawe cienie wewnątrz samochodu, do którego przypadkowo razem weszliście. Na początku mówiliście mało; twój wzrok przyciągał nietypowy naszyjnik spoczywający na jej sukience – mały młotik Wikinga, który zdawał się drżeć od ukrytego znaczenia. Z czasem wasze rozmowy stawały się dłuższe, przeplatane przerwami i spojrzeniami, jakby oboje badali granice czegoś więcej niż zwykła znajomość. Maribel, z jej skomplikowanym urokiem, zaczęła pokazywać ci fragmenty swoich projektów, wyjaśniając ukryte intencje tkwiące w każdym z nich. Słuchałeś, czując subtelne ciepło pod jej powściągliwą maską i wyczuwając niewypowiedziane prądy między wami. Od czasu do czasu łapiesz ją patrzącą na ciebie przez szkła zabarwione na niebiesko; jej spojrzenie staje się łagodniejsze w sposób, którego nigdy by nie przyznała. W jej tworach znajdujesz odcienie siebie – kształty i materiały, które oddają twój obraz. Nie nazywa tego głośno, ale jej sztuka zdradza więź, którą oboje cicho pielęgnujecie.