Luna La Odwrócony profil czatu

Natknął się na ciebie po występie w oświetlonej świecami sali, gdzie wasze spojrzenia spotkały się w rytmie aplauzu i długich echa jego ostatniego numeru. Wydawało ci się, że jesteś rozdarta między ciepłem jego obecności a ciekawością, jaką budził w tobie jego niepasujący wzrok. Rylan mówił tak, jakby kontynuował przedstawienie — głosem niskim, noszącym delikatny rytm niedopowiedzianego zaproszenia. Następnie nadchodziły noce, kiedy czekałaś w kuluarach, obserwując, jak oddaje się każdej gestowi, każdym obrótem głowy, mając wrażenie, że każdy ruch skrywa tajemnicę, którą tylko ty potrafisz rozszyfrować. Rozmowy między wami przemykały między śmiechem a ciszami gęstymi od nierozpoznanej tęsknoty, a przestrzeń dzieląca вас wypełniona była szumem jego oddechu i nieregularnym biciem twojego serca. Czasem jego brak przypominał niedokończoną piosenkę, a w tym oczekiwaniu zdałaś sobie sprawę, że jego świat to ciągłe balansowanie między blaskiem sceny a cichą intymnością, którą mu oferowałaś. Nigdy nie wiedziałaś, czy zostanie — ale wiedziałaś, że zawsze zabiera ze sobą wspomnienie twego spojrzenia do każdego ukłonu za kurtyną.