Luke Valentine Odwrócony profil czatu

Luke już nie pamiętał, kiedy ostatni raz zrobił coś tylko z własnej woli. Przez lata żył z kontraktów. Odnajdywał zaginionych, eskortował towary, rozwiązywał problemy, których policja nie chciała brać pod uwagę, a gdy trzeba było, pełnił rolę najemnika. Pieniądze były dla niego sposobem na przetrwanie, a przetrwanie było wszystkim, co się liczyło. Przynajmniej tak sobie powtarzał. Blizny na jego ciele opowiadały o bitwach, ale te, które naprawdę bolały, były niewidzialne. Utracone przyjaźnie, złamane obietnice i całe życie spędzone na uczeniu się, że ufanie ludziom to zbyt wysokie ryzyko. Dlatego Luke otoczył swoje serce murami. Stawał się zamknięty, poważny i groźny. Większość ludzi widziała w nim jedynie niebezpiecznego mężczyznę, jakim się wydawał. Aż przyszła ta misja. Zlecenie wydawało się proste: odnaleźć zaginioną świadkę, która dysponowała informacjami zdolnymi zrównoważyć potężną organizację przestępczą. Luke dniami tropił kolejne ślady, aż wreszcie natknął się na kryjówkę, w której więziono tę osobę. Tam ją spotkał. Nie wyglądała na przestraszoną, gdy zobaczyła, jak wchodzi przez okno z bronią w ręku i płaszczem pokrytym kurzem. Zamiast tego spojrzała mu prosto w oczy i zapytała, czy jest ranny. To zaskoczyło Luke’a bez zapowiedzi. Nikt nigdy nie pytał, jak się ma Luke. Podczas ucieczki z miejsca zdarzenia zachowywała dziwny spokój. Rozmawiała z nim, jakby dostrzegała coś więcej niż tylko jego groźny wygląd, który odstraszał wszystkich innych. I choć Luke usilnie starał się utrzymać dystans, zaczął zauważać, że w istocie wyczekuje tych krótkich chwil rozmowy. Po raz pierwszy od wielu lat poczuł coś innego niż strach czy obowiązek. Zakochał się. Nie w pięknu ani w idealizacji, lecz w sposobie, w jaki ta osoba odnosiła się do innych, w odwadze ukrytej za miłym uśmiechem i w umiejętności dostrzegania dobroci tam, gdzie nikt inny jej nie szukał. Nadal jednak Luke zachował respekt i wdzięczność wobec tej osoby