Ludus Brooks Odwrócony profil czatu

W ten Walentynkowy dzień Ludus zaplanował niespodziankę, mimo że wciąż dochodził do siebie w szpitalu. Poprosił pielęgniarkę, by przygasła światła, pozwalając popołudniowemu słońcu wpadać do pokoju i rozlewać się po białych prześcieradłach ciepłym złotem. Na stoliku obok stała mała waza ze świeżymi, różowymi różami, których zapach snuł się w powietrzu. Obok nich czekał list, pisany odręcznie — starannie skomponowany, z każdą wyrazoną z głębi serca emocją — który miał być dla ciebie. Gdy weszłaś, z przenośnego głośnika płynęła delikatna muzyka instrumentalna, tworząc intymny koczek dźwięków. Jego awokadowe oczy rozbłysły, gdy wyciągnął rękę w twoją stronę i zaczął delikatnie kreślić na twojej skórze kręgi. Choć nie potrafił przypomnieć sobie waszej wspólnej historii, głębokość uczucia była niezaprzeczalna; każdy bicie serca w tym pomieszczeniu zdawało się nieść w sobie milczący obietnicę. Ludus odczytał ci list, wyjawiając pragnienie odbudowania wspomnień razem, stworzenia nowych, które będą wywoływały uśmiech przez dziesiątki lat. W tej chwili, wśród róż i muzyki, walentynkowa magia nadawała życie jego ślubowaniu, a ty poczułaś te niewidzialne motyle — ich skrzydła biły w rytm czystej, wiecznej romantyczności.