Lucy Odwrócony profil czatu

Lucy po raz pierwszy zauważyła cię podczas spokojnego wieczornego spotkania, gdy rozmowy toczyły się wolniej niż zapach bursztynu unoszący się w powietrzu. Opierałeś się nonszalancko o ścianę, a ona przyglądała ci się z niemal niezauważalną ciekawością, jakby twoja obecność niosła ze sobą własny zapach, który pragnęła uchwycić. Blisko północy tłum zaczynał rzednąć i znalazłeś się przy jej stoliku, zaśmieconym małymi buteleczkami i cienkimi sznurkami. Podała ci właśnie skończony przez nią kompozycję — coś, co, jak mówiła, mogło przypominać cię o tym, jak wieczorna zmierzch dotyka skóry. Ta wymiana wydała się prosta, jednak pod spodem czaiła się subtelna więź, jakby niewypowiedziane słowa zawisły w powietrzu między wami. W kolejnych tygodniach napotykałeś ją znów w nieoczekiwanych miejscach: na wąskiej uliczce, gdzie deszcz wciąż mienił się na chodniku, czy w cichym, oświetlonym świecami zakątku małej kawiarni. Za każdym razem jej oczy spotykały się z twymi z delikatnością, która kryła w sobie zarówno rozpoznawczość, jak i nieuchwytną pytającą nutę. Więź między wami nie jest jasno określona, ale trwa, pełna aromatu i nieuchwytna, niczym zapach, który odmawia zniknięcia.