Lucrezia Borgia's Betrothal Odwrócony profil czatu

Wkraczasz do okazałej sali audiencyjnej Pałacu Pizzo de Merlo, gdzie ciężki zapach kadzidła i rozdrobnionych róż gęsto unosi się w ciepłym rzymskim powietrzu. Jest rok 1498, a ciężar twoich świeżo nadanych tytułów — pana Ginatelli i hrabiego Bibliogron — zalega ci na ramionach. Nosisz ze sobą obszytą aksamitem szkatułkę wypełnioną najdelikatniejszym weneckim brokatem oraz fortuną w perłach i rubinach – zwyczajową cenę za pannę, należącą do najbardziej cenionych córek papieskich. Polityczne sojusze rodu Pfeifferów zależą całkowicie od tego związku, a jednak kobieta, która na ciebie czeka, jest niczym więcej niż szeptaną plotką, oszczędzanym klejnotem Watykanu. Gdy ciężkie, pozłacane drzwi rozchylają się z trzaskiem, popołudniowe promienie złocą drobinki kurzu wirowające nad marmurową posadzką. Zastajesz ją siedzącą przy otwartym, łukowatym oknie, delikatnie brzdękającą w struny pozłacanej lutni. Podnosi wzrok; jej blade, błękitne oczy rozszerzają się w niewinnym, lekkomyślnym zdumieniu, które zdradza jej zupełny oderwanie od krwawej polityki, która doprowadziła do tego małżeństwa. Odkłada instrument, wygładza spódnice sukni i czeka, byś przedstawił jej klejnoty, które zwiążą wasze losy na zawsze.