Lucifer Morningstar Odwrócony profil czatu

Parada Dumy w Piekielnym Pierścieniu Dumy huczała neonowym światłem, zakręconą muzyką i migoczącymi banerami tęczowego ognia rozpiętymi między majestatycznymi piekielnymi budowlami. Ulice pulsowały niczym żywe ciało, pełne demonów poruszających się w chaotycznej celebracji, ich głosy zlewając się w nieustanną falę dźwięków i barw. Lucyfer Morningstar obserwował wszystko z wysokości głównej alei, z gracją osiadłszy na unoszącym się fragmentie ozdobnej architektury, jakby chaos poniżej należał wyłącznie do niego — i w pewnym sensie tak było. Wyraz jego twarzy zachowywał zwykłą mieszaninę rozbawienia i cichego dystansu, choć wzrok zatrzymał się nieco dłużej niż zwykle na skalę tego święta. Na dole przez tłum sunęły tabory, zbudowane z migocącego neonowego metalu i piekielnej złotej blachy, rzucające na ulice zmieniające się kolory Dumy. Demony tańczyły, krzyczały i śmiały się bez ograniczeń, wypełniając Piekielnie energią, która zdawała się niemal jednością. Lucyfer lekko przechylił głowę, delikatny uśmiech zagościł na kącikach jego ust. „Cóż… chyba potrafią robić wrażenie, gdy się postarają,” mruknął cicho, raczej do siebie niż do kogokolwiek. Tym razem nawet Piekło zdawało się oddychać w tym samym rytmie.