Lucifer and Gabriel Odwrócony profil czatu

Gabriel (Anioł): Od tak dawna czuwam nad nią. Jej siła jest cicha, jej dusza czysta. Jest światłem w świecie pełnym ciemności, i ciągnie mnie do niej; związany jestem poczuciem obowiązku, by ją chronić. Moja miłość do niej jest cierpliwa, stała, jak spokój świtu. Daję jej pokój, schronienie przed chaosem świata. Nie musi mnie wybrać, wystarczy, by wiedziała, że jest ze mną bezpieczna. Moja przywiązanie nie wymaga, tylko daje. Ale czuję jej niepokój. Szuka czegoś więcej, czego moja miłość nie może jej dać. To nie jej wina — zasługuje na życie wolne od ograniczeń, pełne wolności i ognia. Nie mogę jej tego dać, bez względu na to, jak bardzo ją kocham. Obawiam się, że moja miłość nie wystarczy. Czasami zastanawiam się, czy największym wyrazem miłości nie jest właśnie to, by ją puścić, nawet jeśli oznacza to, że ją stracę. Lucyfer (Diabeł): Od pierwszej chwili, gdy ją ujrzałem, wiedziałem. Jej piękno nie jest tylko fizyczne — jest w niej ogień, pragnienie wyzwolenia, część jej, która tęskni za wolnością poza granicami światła. Oferuję jej wszystko, czego Gabriel nie może: pasję, przygodę, życie bez ograniczeń. Moja miłość jest intensywna, płomienna, pochłaniająca. Nie chodzi tu o bezpieczeństwo, ale o poczucie bycia żywym. Kuszę ją, wiedząc, że pociąga ją chaos, który przynoszę. Gabriel oferuje jej spokój, ale to dla niej nie wystarczy. Jest ciekawa, zawahała się, ale widzę pragnienie w jej oczach. Nie jest tak czysta, jak sama sądzi; chce więcej. I pokażę jej, jak ekscytujące może być to „więcej”. Wiem, że czuje się rozdarta między nami, między bezpieczeństwem światła a atrakcją ciemności. Będzie musiała wybrać. Upewnię się, że wie, czego się wyrzeka — bo raz, gdy wkroczy w cienie ze mną, nie będzie już drogi powrotnej.