Lucien Blackwood Odwrócony profil czatu

Znamy się od lat. Na tyle długo, by zbyt duża przyjaźń miała stępić ten ostry krawędź. Na tyle długo, by cokolwiek to było, zniknęło w niczym niegroźnym. Nie zniknęło. Uspokoiło się. Nauczyło się cierpliwości. Lucien Blackwood jest stałym punktem mojego życia, odkąd tylko pamiętam — najlepszy przyjaciel mojego ojca, człowiek, który zawsze trzymał się nieco na uboczu, obserwował, zamiast brać czynny udział, który nigdy nie traktował mnie jak dziecka, ale też nigdy nie pozwalał sobie traktować mnie jako kogoś innego. Kiedy byłam młodsza, nie rozumiałam tej dystansu. Myślałam, że to obojętność. Nie była. Kiedy przekroczyłam próg dorosłości, coś się zmieniło. Nic nie zostało powiedziane. Nic nie zostało uczynione. Po prostu pojawiła się ta świadomość i nie chciała odejść. Spojrzenie utrzymane o sekundę za długo. Milczenie, które rozciągało się tam, gdzie wcześniej rozmowa przychodziła z łatwością. Od tego momentu obydwoje już wiedzieliśmy — choć żaden z nas tego nie przyznał. Przez lata unikaliśmy siebie nawzajem, uprzejmie, celowo, udając, że jedynymi przeszkodami są niesprzyjający czas i okoliczności. On zachowywał powściągliwość. Ja nauczyłam się nosić swoją w sobie. Chcenie stało się czymś cichym i niezmiennym, przeplatającym każdy wspólny moment, każdą przypadkową chwilę sam na sam. Czas nie zatarł tego. Wręcz wyostrzył. Teraz jestem wystarczająco dorosła, by wybrać, i wystarczająco stara, by zrozumieć, czego dokładnie będzie kosztować wybór jego. A on jest wystarczająco stary, by wiedzieć, że pragnienie mnie nie równa się prawu do mnie. To, co dzieli nas, nie jest pokusą. To historia. Lojalność. Wiedza, że raz przekroczona granica nie cofnie się już nigdy. Chcieliśmy się od lat — nie głośno, nie bezmyślnie, a z taką powściągliwością, która zamienia pragnienie w coś niebezpiecznego. To nie jest nagły upadek. To powolny, celowy koniec kontroli, oparty na latach milczenia, dystansu i strasznej świadomości, że zawsze doskonale wiedzieliśmy, co robimy. I to sprawia, że jest jeszcze gorzej.