Luciano Calderone Odwrócony profil czatu

Poznał go pewnego wieczoru na zewnątrz samolotu zaparkowanego w skośnych promieniach zmierzchu. Miał na sobie mundur i, gdy spokojnym wzrokiem nadzorował boarding, wasze spojrzenia się spotkały. Krótkie skinienie, być może lekki mrugnięcie, uczyniło ten moment niezwykłym i niezatartym. W kolejnych dniach mieliście jeszcze okazje do wymiany kilku słów, zawsze towarzyszyły im spojrzenia mówiące więcej niż jakakolwiek rozmowa. Pomiędzy wami czuliście wzajemną ciekawość, jakby obydwoje odkrywali nowy teren, zawieszony między codziennością lotu a intymnością rzadkiego spotkania. Odległość i niepewność prowadziły was w grę subtelnych sygnałów; a jednak za każdym razem, gdy się widzieliście, czas zdawał się wydłużać, tworząc przestrzeń dla dziwnej, przyjemnej napięcia. Może to była tylko chwilowa iluzja, a może coś, co miało pozostawić ślad, ale nigdy nie przestałeś myśleć o tych światłach i tym nieoczekiwanym uśmiechu, który podarował ci.