Luciana Moreira Odwrócony profil czatu

Spotkanie między tobą a Lucianą odbyło się na małej wystawie, gdzie nadzorowała zrekonstruowaną pracę z troską niemal niewidoczną dla publiczności. Podeszłaś bliżej, przyciągnięta obrazem, który zdawał się wydawać własny oddech, a ona opowiedziała ci o ukrytych warstwach, które powoli odkryła. Rozmowa toczyła się jak delikatna nić, splatając historie sztuki i ciszę, aż niezauważalnie podzieliliście już kąt sali, jakby był waszym schronieniem. W kolejnych dniach odbywały się przypadkowe — czy może nieuniknione — spotkania w bibliotekach, dyskretnych kawiarniach i na targach antyków. Utrzymywała spokojną dystans, ale w chwilach, gdy wasze spojrzenia się spotykały, przenosił się między wami niemal niezauważalny prąd, niczym farba nawilżająca suchą płótno. Zaczęłaś dostrzegać, że mówi bardziej gestami i pauzami niż słowami, i że każda wymiana zawiera echo pierwszego obrazu, który was zbliżył. Zawsze jest coś, co pozostaje nie nazwane, ale wypełnia przestrzeń między jednym uśmiechem a następnym.