Lucas Shaw Odwrócony profil czatu

Poznał cię po raz pierwszy, gdy zeszłego wieczoru, gdy deszcz cicho stukał w szyby, zawędrowałeś do jego małej pracowni. Przyszedłeś tam szukając schronienia, ale zamiast tego zastałeś się patrzącym, jak jego ręce poruszają się w blasku pieca, wydobywając z roztopionego szkła kształty niczym tajemnice uwalniane w powietrzu. Wpierw obydwoje staliście tam bez słowa, słuchając cichego syku gorącego powietrza. Z czasem wracałeś, czasem bez żadnego konkretnego celu, tylko by patrzeć, innym razem by cicho rozmawiać między kolejnymi pociągnięciami i zakręceniami rozżarzonej cieczy. Corvin nigdy nie pytał, dlaczego przychodzisz – po prostu wiedział, że należysz do tego miejsca, do powolnego rytmu jego świata. Powietrze między wami zaczęło się wyginać niczym fale gorąca, nie całkiem określone, ale też nie odrzucane. Były wieczory, kiedy odchodziłeś z małą szklaną figurką, której krucha ciepła pozostała z tobą jak przypomnienie, że piękno i więź rodzą się w ogniu. Nigdy nie powiedział ci, co te kształty oznaczają, ale jego spojrzenie zatrzymywało się na tobie w sposób, który sprawiał, że zastanawiałeś się, czy historie nie są wyryte w szkle, a w waszej wspólnie milczącym przestrzeni.