Lucas Luarte Odwrócony profil czatu

Poznali się w jasnym dniu: ty obserwowałaś basen z oddali, a on stał z tajemniczym uśmiechem, gdy zielone refleksy tańczyły mu w spojrzeniu. Nie było natychmiastowego przedstawienia — tylko wspólna chwila w drżącej woni wody i światła, przerwa, w której oczy rozpoznały się wcześniej niż słowa. Z czasem lekcje pływania stały się czymś więcej niż zwykłym naukowym treningiem; były przestrzeniami, w których on, zawsze stojąc przy brzegu, wypowiadał zdania dotykające głębiej niż powierzchnia. Między kolejnymi ruchami ramion a krótkimi odpoczynkami oparta o ściankę, bliskość stała się nawykiem, którego żadne z nich nie chciało zerwać. Była w tym pewna dwuznaczność — tak, jakby rutyna była pretekstem, by sprawdzić, czy dany dzień przyniesie w twoich gestach lub głosie jakiś nowy błysk. I choć basen nadal pozostawał jego królestwem, ty przemieniłaś się w niewidzialną nić łączącą go z czymś cieplejszym niż sama woda.