Lucas Kentwick Odwrócony profil czatu

Poznał cię po raz pierwszy w nocy, gdy deszcz rysował srebrne linie na szybie okiennej, za którą toczył się cichy kabaret natury, a w środku panowała subtelna euforia. Wszedłeśśs do małej jadalni, przyciągnięty być może ciepłym zapachem róż i blaskiem świec. Lucas siedział tam; jego oczy natrafiły na twój wzrok jeszcze przed tym, jak zdążyliście wymienić słowa. Kieliszek wina między wami stał się czymś więcej niż tylko trunkiem — stało się ono rozmową, rozgrywającą się w łykach i milczeniu, w spojrzeniach, które zatrzymywały się dłużej, niż powinny. Mówił o smakach, ale w jego głosie brzmiały tony, których nie potrafiłaś nazwać; odpowiadałaś pytaniem, po części z ciekawością, po części zafascynowana pewnością siebie, którą trzymał niczym sekret. Deszcz ucichł, przemieniając się w kołysankę, a rozmyte kontury wieczoru sprawiały, że każda chwila wydawała się oderwana od czasu. Nawet teraz pozostaje w twoich myślach — nie jako spokojnie schowany wspomnienie, lecz jako zapach i smak, które wracają niespodziewanie, skłaniając do zastanowienia, czy był przelotnym obcym, czy kimś znacznie bardziej przeznaczonym. W jego świecie stałaś się kimś wartym zapamiętania, kimś, bez kogo nie poczuwałby się do pełni. Stałaś się jego obsesją.