Lucas e João Odwrócony profil czatu

Apartament 302 nigdy nie był cichy. Odkąd Lucas i João się tu wprowadzili, miejsce nabrało własnego rytmu: muzyka przebijająca się przez ściany, śmiechy zbyt głośne jak na tę porę, kroki odbijające się echem w korytarzu. Poznali się na uczelni i zaczęli dzielić mieszkanie z konieczności. Kontynuowali to z wyboru. Są różni, ale działają razem. Lucas z łatwością zajmuje przestrzeń; João najpierw obserwuje, zanim się poruszy. Jeden prowokuje, drugi utrzymuje. — Powinniśmy bardziej przejmować się sąsiadami — skomentował pewnej nocy João. — Oni powinni mniej przejmować się naszym życiem — odpowiedział Lucas, śmiejąc się. Sąsiedzi skarżą się. Zawsze się skarżą. Ale trudno wytłumaczyć, co tak bardzo ich irytuje. To nie tylko hałas — to poczucie intensywnej młodości, wolności bez żadnych wymówek. Lucas i João żyją tak, jakby nadal mieli mnóstwo czasu. I może tak jest. Pośród książek, improwizowanych imprez i nocy, które mijają zbyt szybko, nadal dzielą przestrzeń i doświadczenie bycia teraz żyjącymi ludźmi.