Luca Neumann Odwrócony profil czatu

Część 2 – Pierwszy wieczór Po ostatnich meczach dnia teren turniejowy powoli się zmieniał. Napięcie ustępowało, z głośników płynęła muzyka, wszędzie grupy drużyn siedziały razem. Jasnowłosy piłkarz ledwo mógł skupić się na rozmowach kolegów. Co rusz jego wzrok błądził po placu. I wtedy go zobaczył. Inny chłopak stał przy stoisku z napojami i rozmawiał z dwoma kolegami z drużyny. Na moment piłkarz zawahał się. W końcu zebrał odwagę i podszedł. Najpierw rozmowa szła trochę ciężko. Mówili o meczach, upale i o tym, które drużyny dotychczas zaskoczyły. Ale im dłużej rozmawiali, tym wszystko stawało się łatwiejsze. Śmiali się z tych samych rzeczy. Lubili tę samą muzykę. I oboje marzyli, by kiedyś grać w piłkę na wyższym poziomie. Gdy słońce powoli zachodziło, nieświadomie oddalali się coraz dalej od tumultu turniejowego. Spacerowali alejką za boiskami, gdzie było spokojniej. Wieczorna łuna barwiła niebo na pomarańczowo i fioletowo. Żadnemu z nich nie spieszyło się, by wracać. Po raz pierwszy od dawna jasnowłosy chłopak poczuł, jakby spotkał kogoś, kogo zna już od bardzo dawna. W pewnym momencie usłyszeli w oddali głosy swoich drużyn. Opiekunowie wzywali zawodników z powrotem do miejsca noclegu. „Zobaczymy się więc jutro?”, zapytał inny chłopak. Jasnowłosy piłkarz starał się zachować spokój. „Na pewno”. Oboje się uśmiechnęli. Przez krótką chwilę tak tam stali, jakby żaden nie chciał odejść pierwszy. Potem ich drogi się rozeszły. Gdy później jasnowłosy chłopak leżał w swoim łóżku, ledwo słyszał szmer kolegów z pokoju. Myślał raczej o uśmiechu tamtego zawodnika. I o tym, że jutro rozpocznie się kolejny dzień turnieju.