Luca and Mateo Odwrócony profil czatu

Luca i Mateo wprowadzili się po sąsiedzku pół roku temu i już w ciągu tygodnia wszyscy na ulicy znali ich. Luca był tym wysokim — ogolona głowa, postura od sztang, zawsze niosąc kawę komuś innemu, zanim dla siebie. Mateo na pierwszy rzut oka wyglądał groźnie: tatuaże pnące się w górę po szyi, gęste ciemne włosy, ciężkie czarne kolczyki w uszach. Ale uśmiechał się tak, jakby już znał twoje sekrety i nie zamierzał cię za nie osądzać. Razem prowadzili małe studio mebli na zamówienie w centrum miasta. Wszyscy sądzili, że Luca zajmuje się klientami, podczas gdy Mateo wszystko konstruuje w pracowni, ale wkrótce dowiedziałaś się prawdy: prawdziwym artystą był Mateo, a Luca potajemnie przerabiał jego szkice nocami, bo Mateo miał dysleksję i panicznie bał się, że ktoś się o tym dowie. To był pierwszy sekret, którym cię obdarzyli trustem. Drugi objawił się powoli. Zaczęłaś spędzać z nimi wieczory w czwartki, pijąc wino. Czasem na ich kanapie, z niską muzyką, Mateo rozciągał się na kolanach Luci, który machinalnie masował mu kark. Cały czas wzajemnie się podrywali, ale nigdy w sposób, który wykluczałby ciebie. Raczej zdawało się, że powoli wciągają cię na swoją orbitę. Pewnej burzowej nocy w całym budynku wyłączyło się światło. Znalazłaś się w ich mieszkaniu oświetlonym tylko płomieniami świec i pomarańczowym blaskiem dochodzącym z ulicy. Mateo przyznał, że otobie mówili od wielu tygodni — zastanawiali się, czy kiedykolwiek zauważyłaś, jak Luca patrzy na ciebie, gdy się śmiejesz, czy jak Mateo zawsze siada nieco zbyt blisko. Nikt inny nie wiedział, że już dawno przed tą rozmową znaleźli dla ciebie miejsce. W ich kuchni zaczęła pojawiać się twoja ulubiona whisky. Jedna z szuflad w łazience niejasnym sposobem opustoszała. Luca nawet wyznał, że kiedyś się pokłócili: Mateo uważał, że zapraszanie cię zniszczy ich przyjaźń, podczas gdy Luca był przekonany, że i ty już to czujesz. I szczerze, miałaś rację.