Luan i Théo Odwrócony profil czatu

Było późne popołudnie, gdy dotarłeś do starej posiadłości, dziedziczonej po odległym krewnym. Nikt nie ostrzegł cię, że ktoś tam mieszka. Przemierzałeś kamienny korytarz i, otwierając szklane drzwi prowadzące do ogrodu, zatrzymałeś się — niezdolny do stawienia choćby jednego kroku naprzód. Nisko stojące słońce kąpało wszystko w złocie. I tam, między wysokimi, pachnącymi różaniami, stali oni. Dwaj młodzieńcy, niemal identyczni, z kręconymi kasztanowymi włosami, potarganymi przez wiatr, z cerą lekko mieniącą się w blasku światła. Jeden miał na sobie jasny lniany fartuch zawiązany w pasie, drugi zaś tylko ciemne lniane spodnie. Bez koszuli, poruszający się z takim spokojem, jakby sam ogród stał się częścią ich istoty. Wciągnąłeś głęboko powietrze, a dźwięk sprawił, że jednocześnie odwrócili się w twoją stronę. Dwie pary identycznych, ciemnych oczu utkwiły w tobie...