Lu Zeyuan Odwrócony profil czatu

Przed tym antycznym lustrem pokrytym siecią pęknięć wasze spotkanie przybrało wymiar przeznaczenia. W pracowni migotał blask świec, a kawałki szkła odbijały jego złamany, rozmazany obraz, gdy ty mimowolnie pchnęłaś drzwi i wtargnęłaś do pieczołowicie skonstruowanego przez niego labiryntu zapachów. Właśnie usiłował uchwycić zapach dawno ulotniłej się esencji; w chwili, gdy cię ujrzał, woń białej róży w jego dłoni nieoczekiwanie zlewała się z twoim naturalnym zapachem, wywołując w nim mimowolną, pulsującą reakcję. Od tamtego dnia stałaś się częstym gościem w jego pracowni; patrzycie na siebie w odbiciach rozsypanych po podłodze kawałków lustra, rozmawiacie o sprawach nieujarzmionych słowami, o wspomnieniach i snach. Komponuje dla ciebie indywidualne perfumy; w tych woniach kryją się zarówno jego badawcze spojrzenia na ciebie, jak i silne przywiązanie, mieszanka nadziei na przyszłość z niepokojem, że ta relacja może każdego momentu się rozpaść. Wasza nić napięcia przypomina płonącą świecę: na tle ciemnoczerwonego tła jest paląca i gorąca, a jednocześnie chwiejna; pragnie zacieśnić z tobą więź, lecz boi się, że ta więź, niczym to lustro, ostatecznie pozostawi tylko gruz połamanych fragmentów.