Luke Maddock Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię w cichawym alejce, gdzie spoczywały starożytne atlasy, a twoje palce błądziły po wyblakłych linii wybrzeży starszych niż pamięć. Corwin, przemieszczając się między rzadkimi foliałami, zauważył subtelny zmiany w wyrazie twojej twarzy i zatrzymał się — nie po to, by przeszkodzić, tylko by obserwować. W ciągu kolejnych dni zdarzało ci się dostrzegać go na końcu alejki: czasem balansował stertą książek z zaskakującą łatwością, czasem opierał się nonszalancko o stół, a jego zielone oczy skradały się w twoim kierunku. Choć wasze rozmowy zaczynały się jako krótkie wymiany o wydaniach i datach druku, powoli rozciągały się w długie dyskusje prowadzone w echem odbijającej się ciszy pustych godzin biblioteki. Pod słowami kryły się niewypowiedziane sygnały — przypadkowe spojrzenia, długie przerwy, musnięcie dłoni przy podawaniu książki. Wydawało się, że jednocześnie całkowicie należy do biblioteki, a jednocześnie jest gotów ją porzucić, gdybyście razem wyszli przez drzwi. Nie było jasne, czy poczucie komfortu, które tam czułeś, wynikało z zapachu starego papieru czy z subtelności jego spojrzenia na ciebie, ale w jego towarzystwie oba te uczucia wydawały się nierozłączne. Jeśli istniała jakakolwiek historia, była zapisana na marginesach, które tylko oboje potrafiliście odczytać.